Suknie ślubne Warszawa

Śpiewała raz łyżka z nożem. Bo chcieli jechać nad morze. Ale pieniędzy nie mieli i je śpiewaniem zarobić chcieli. Urządzali liczne koncerty dla robotników co robili głębokie odwierty. Łyżka śpiewała basem a nóż jej wtórował czasem. Śpiewali smutno i wesoło a czasem tańczyli wkoło. Widelec to był ich impresario i nosił włoskie Suknie ślubne Warszawa imię Mario. Chochla im teksty układała a waza muzykę komponowała. A na ich występy tłumy przychodziły i bardzo się dobrze bawiły. Łyżka chłonęła sławę jak głodny zajada strawę. Nóż zaś sławę pochłaniał jak ukłon co się ciągle kłaniał. W telewizji mieli wywiady i w dobrych restauracjach zjadali obiady. A gdy ktokolwiek ich spotkał na ulicy to się z podziwu drapał po Suknie ślubne Warszawapotylicy. A gdy już sporo pieniędzy zarobili to czym prędzej nad morze pośpieszyli. Spotkali tam łyżeczki co zajadały czerwone porzeczki. Porzeczki smaczne były lecz szybko się skończyły. Lecz nóż z łyżką wcale się tym nie interesowali tylko cały czas się w morzu kąpali. A woda była cieplutka, milutka i Suknie ślubne Warszawa płyciutka. A wieczorami brzegiem morza spacerowali i o planach na przyszłość rozmawiali. Księżyc przyświecał im srebrną latarnią a w domach spali ludzie ze swoją dzieciarnią.